Kultura i sztuka

Nierozerwalnie z rozwojem cywilizacji, poszczególne regiony, niezależnie od panujących w danym okresie trendów, tworzyły własną sztukę związaną wyłącznie z tradycjami i historią danego obszaru. Kultura ludowa charakteryzuje się specyficznym dialektem, często niezrozumiałym dla obcych, dość bogatą gamą kolorystyczną, ciekawymi strojami i obrzędami. Jest to kultura rozwijająca się na wsi, w niższych warstwach społecznych. Jej początki datuje się w średniowieczu, a obecna jest do dzisiaj. Charakteryzuje się nierozerwalnym tradycjonalizmem, lokalną religijnością i wierzeniami, myśleniem mitycznym i wierzeniem w zabobony.
W Polsce można wyróżnić 5 odmiennych regionów o różniącej się między sobą kulturą: łęczycki, łowicki, rawski, opoczyński i sieradzki. Przede wszystkim odróżnia je charakterystyczny strój. Do dziś, przy okazji ważniejszych świąt można oglądać na ulice kolorowe i bogate stroje ludowe. W skansenach możemy podziwiac kościółki i chaty ludności z danego regionu. Historycy dbają, by nie popadły w zapomnienie, umieszczają w nich przedmioty codziennego użytku, stawiają meble, które kiedyś umeblowanie wnętrza. W łowickich chatach w świątecznych izbach układano poduszki na kształt piramid sięgających sufitu. Skrzynie, które były jednym z najważniejszych mebli wykonywano z sosnowego drewna. Malowano je farbą olejną na kolor brązowy bądź ciemnoczerwony. Na ścianach tworzono wielobarwne kompozycje kwiatowe. Łowiczanie wycinali z kolorowego papieru wycinanki, które stanowiły ozdobę chałupy. Powstały trzy rodzaje: kodry, gwiozdy i tasiemki. Oprócz tego ozdobę wnętrz stanowiły pająki, które wieszano pod stropem. Jeden z rodzajów był zbudowany z glinianej kuli z dużą ilością słomianych patyków.
Obecnie elementy kultury ludowej wykorzystywane są w dekorowaniu mieszkań jak np. obrus ręcznie robiony i haftowany, firanki. Łączone są elementy nowoczesne z umeblowaniem ludowym. Projektanci i styliści także w tworzeniu ubrań wykorzystują inspiracje z kultury ludowej. Często można spotkać na ulicy kobiety ubrane w chusty z elementami folklorystycznymi.

Każdy z nas na co dzień spotyka się z pojęciem kultura. Tworzy ją każdy z nas, każdy z nas mija ją obok siebie. Bo kultura to wszystko: architektura, malarstwo, rzeźba, literatura, muzyka, teatr, film.
Na przestrzeni wieków wielcy artyści tworzyli wielkie dzieła, które zapisały się na kartach historii. Teraz my, obecne pokolenia, które mogą oglądać zbiory sztuki zgromadzone w muzeach na całym świecie, możemy je podziwiać. Od tego świata, często abstrakcyjnego, dzieli nas tylko kupno biletu. A wtedy możemy przenieść się w inną rzeczywistość, popłynąć wraz artystą, spróbować zrozumieć jego wizję i przesłanie. Każda epoka nie zapominała o dokonaniach poprzednich stuleci. Czasem po prostu zmieniano koncepcję otaczającego świata. Tak i teraz nikt nie zapomina o kulturze, która była tworzona przez tysiąclecia – od pierwszych malowideł pojawiających się w jaskiniach po abstrakcyjne często niezrozumiane obrazy dzisiejszych czasów.
I chociaż pamiętamy o niej, to często nie szanujemy. Bo nierzadko spotyka się akty wandalizmu, które mają na celu zniszczeniu dzieł sztuki. Nierzadko mówi się o kradzież dokonywanych przez zachłannych złodziei. Coraz mniej ludzi ogląda obrazy przeszłości, bardziej skupiając się na obrazach teraźniejszości i przyszłości. A gdyby choć na chwilę stanąć i popatrzeć ile dany artysta włożył wysiłku, by przekazać światu swoją wizję, może zapomnielibyśmy na ten moment o naszych problemach.
Kultura powinna rozwijać się w każdym obszarze, a teraz stoimy w obliczu nowych technologii, które przyczyniają się do jej tworzenia. I choć nie jest to złe, w ten sposób, coraz mniej jest malarzy, rzeźbiarzy, więcej grafików komputerowych, fotografów, którzy zmieniają zdjęcia za pomocą popularnych programów graficznych. Nie chodzi tu o negację, lecz o to, by nie zapominać o tradycji i szacunku do przeszłości.
Tak więc nie ulegajmy modzie, korzystajmy z dobrodziejstw współczesności, ale też od czasu do czasu przypomnijmy sobie o tym, co dokonali w przeszłości wielcy artyści, podziwiajmy ich twórczość, a także poszukajmy tych, o których mówi się mało, a stworzyli niepowtarzalne dzieła.