Rzeźba
Często pomijamy w opisywaniu epok i dokonaniach artystów sztukę rzeźbiarstwa. A tworzą ciekawą i interesującą gałąź kultury, od starożytności po współczesność.
Cechą najważniejszą, wyróżniającą rzeźbiarstwo od malarstwa jest jej trójwymiarowość. Dzięki niej mamy możliwośc oglądania z dzieła, najczęściej ze wszystkich stron. Rzeźbę wykonuje się różnorodnymi technikami i z różnych materiałów. Najpopularniejszymi są: gips, drewno, kamień czy glina.
Rodzaje kamienia wykorzystywane do rzeźbienia to marmur i piaskowiec. Niestety, by rzeźba nabrała kształtów, należy poddać jej długiemu procesowi obróbki, dodatkowo najlepiej wcześniej przygotować sobie model gipsowy, by wiedzieć, w których miejscach użyć dłuta. Rzeźby w drewnie wykonywane są najczęściej z lipy, jednak tak naprawdę większośc gatunków liściastych nadaje się do obróbki rzeźbiarskiej. Często można spotkać ulicznych artystów, którzy za pomocą dłuta tworzą piękne i efektowne figurki z drewna. Do wykonywania rzeźb metalu używa się np. metody odlewniczej – na wosk tracony.
Początki rzeźbiarstwa mają już w starożytności. Artyści już wtedy próbowali nadawać realne kształty rzeźbionym postaciom. Zachowywali proporcje, dłutem żłobili klasyczne rysy. W renesansie rzeźby tworzył m.in. Michał Anioł, który wzorował się na dokonaniach starożytnych Greków. W tym okresie powstał także nowy styl rzeźby – rzeźba nagrobkowa, której twórcą był Donatello. Natomiast najczęstszymi tematami wykorzystywanym przez artystów była Pieta oraz Dawid. W Rzeźby barokowe są pełne dynamizu i ruchu. Artyści nie ograniczali się do ukazania tylko jednej postaci, potrafili tworzyć rzeźby wielopostaciowe i monumentalne, które zadziwiały lekkością. A współcześnie artyści poddają się wyobraźni, nie jest dla nich ważne dokładne odwzorowania postaci czy rzeczy. Często tworzą instalacje, które zadziwiają oglądających pomysłowością i wykorzystaniem materiału.
Rzeźby są wspaniałym świadectwem rozwoju kultury i sztuki, mimo ograniczeń materiału. A mimo to artyści potrafili uchwycić w nich piękno człowieka i jego duszę, potrafili ukazać dynamikę przedstawianej sceny.